Pages

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiedza. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wiedza. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 12 maja 2013

W sprawie chomików




Wyobraź sobie świat idealny. Wyobraź sobie ciała bez skazy, gładkie i opalizujące. Wyobraź sobie, że wszyscy ludzie mają jedwabistą, jędrną, napiętą skórę, bez jednego włoska, bez załamania i fałdki… Świat tak piękny, że aż nienaturalny. Czy naprawdę dla nas nienaturalny?
Łatwo jesteśmy w stanie wyobrazić sobie ten świat prawda? Media, reklamy, a nawet katalogi bieliźniane pokazują nam go ciągle i ciągle na nowo. Ponad rok temu (tak dawno? myślałam, że to było gdzieś w okolicach ostatniego Bożego Narodzenia!) byłam zadziwiona perfekcyjnym retuszem zdjęć pewnej „biuściastej” marki, gdzie modelki… prawie nie miały kolan. Z drugiej strony, pozytywnie zaskoczyła mnie inna marka, na której zdjęciach trudno było dopatrzyć się ingerencji grafika. 
Tutaj i tutaj notki z bloga "Noszębiustonosze" dla ciekawskich.

Robiłam do tego tematu przymiarkę w ostatniej mojej notce. Dodałam tam malutki smaczek na rysunku poglądowym – postać ukazująca mnie zyskała fałdkę na brzuchu, mniej więcej taką samą, jak posiadam w rzeczywistości. Czy ktokolwiek zauważył?


Zdarza mi się odpowiadać na pytania w wątku poświęconym dobieraniu rozmiaru stanika na lobby małobiuściastych – czasami pojawiają się tam pytania o fałdki, wałeczki, chomiczki pod pachami. O ile, obecność wałeczków, które są częścią nie mieszczącej się w miseczkach piersi jest oznaką złego dopasowania stanika, o tyle w niektórych przypadkach mam wątpliwość, czy opisywany „problem” jest rzeczywiście realny i wynika ze złego dopasowania, czy może… niestety, wyolbrzymiania. Być może „fałdka” jest jedynie zagięciem skóry, tłuszczykiem, który nie jest fragmentem piersi , a którego tak nie lubi właścicielka… Zupełnie anatomicznym zagięciem, które posiadają kobiety wszelkich rozmiarów i często również mężczyźni i małe dzieci :)

Wiem, jak bardzo często zauważamy w sobie niedoskonałości, jak bardzo krytyczne wobec siebie jesteśmy, jak bardzo staramy się dorównać wygładzonym ideałom. Nie pamiętamy wtedy, że na zdjęciach są kobiety,  których pracą, obowiązkiem i zadaniem jest wyglądać pięknie. Nad i z którymi działa cały zespół profesjonalistów. Które uczą się pozować do zdjęć, tak, żeby wyglądać .. nie jak najlepiej, bo piękno i dobry wygląd są kwestią gustu, ale jak najlepiej wpasować się w obowiązujący kanon piękna.
Ten najbardziej katalogowy, medialny kanon.

Tymczasem nasze ciało jest zbudowane z… ciała :)

Z ciała, które posiada niedoskonałości, zagięcia, fałdki, czasami obwisa, zawija się, marszczy… Z ciała, które jest miękkie, ciepłe i przyjemne w dotyku. Tak dla równowagi musiałam dodać kilka cech ogólnie odbieranych jako miłe, żeby w was wzbudzić chociaż odrobinę miłości i czułości dla własnego brzuszka, ud, fałdek pod pachami czy oponki. Ale także dla wystających kostek, dużych kolan czy małych pośladków… Lub, jeśli nie miłość i czułość, to chociaż akceptację. Bo to wszystko jest normalne i piękne. 
 
Chciałabym, żeby nasz świat stał się idealny. Nie chodzi mi oczywiście o wygląd, nie chcę widzieć samych gładkich, odbitych z kilku wzorców sylwetek na ulicach. Chcę widzieć samozachwyt, chcę widzieć akceptację i pewność siebie.

Proszę Was dziewczyny o pokochanie siebie, o pozwolenie sobie i innym na luz, na bycie człowiekiem zbudowanym z ciała, na przyzwolenie na „niedoskonałości” – których wcale nie musimy traktować jak wad!
 Po ulicach chodzi mnóstwo pięknych ludzi. Przyznam się, że co krok jestem zachwycona czyjąś sylwetką, oczami,  włosami, brzuszkiem, stylem, odwagą i pewnością siebie albo talentem w dobieraniu stroju. Zachwycam się bardzo różnymi sylwetkami: dużymi, małymi, szczupłymi, grubszymi. Różnorodność jest wspaniała. I myślę, że z takim nastawieniem możemy sobie pomóc pokochać siebie dokładnie takimi, jakie jesteśmy.  A później wybrać idealny stanik i podkreślające to co w nas najlepsze ubrania – i z uśmiechem przywitać się ze swoim odbiciem w lustrze :-)

I jeszcze na zakończenie podsyłam link: tekst o ciastkach 
I wąteczek o kompleksach, na moim ulubionym forum.  

Pozostaję z miękkim, małobiuściastym pozdrowieniem :)

niedziela, 28 kwietnia 2013

Nie taki push-up straszny, jak go malują




Kto pamięta stanikowy, małobiuściasty ruch sprzed kilku lat? Kto pamięta, jak krzyczałyśmy:  
„koniec dyktaturze push-upów
”!
 
Krzyczałyśmy:  
  
„tylko miękkie staniki są dobre!”
 „push-up to zło!” 

„w dobrze dobranym staniku będziesz mieć większy biust, niż w push-upie”
„koniec zgniatania biustów push-upami”
„push-up deformuje biust!”
„push-up to atrapa!”

I myślę, że bardzo dobrze, że krzyczałyśmy, dla stanikowego małego lobby, dla przezwyciężenia kompleksów małego biustu, dla producentów, którzy zaczęli dostrzegać różne potrzeby. Ale szczęściem jest również, że po przeminięciu pierwszego neofickiego zapału i stanikowego radykalizmu  nieco otworzyłyśmy oczy i nie wciskamy wszystkim „jedynego słusznego miękkiego stanika”
Dzisiaj chciałam nieco poteoretyzować na temat  budzącego najwięcej kontrowersji rodzaju biustonosza.





Przyjrzyjmy się więc poduszkowcom






  Ich najczęstszym zadaniem jest mocno podnosić i optycznie powiększać biust. Nadawać mu idealny, okrągły kształt, zbierać piersi do dekoltów, formując apetyczną kreseczkę, jabłuszka lub dolinkę. W zasadzie podobne zadanie ma w zasadzie każdy stanik, jednak push-upowi, dzięki obecności wkładek najłatwiej osiągnąć mocny, czasami spektakularny  efekt.










Popularnie push-upami nazywamy kilka rodzajów staników,  które możemy wykorzystywać w różnych celach i na różne okazje:

  •  Biustonosze w kroju plunge (lub rzadziej half-cup) z kieszonkami i poduszeczkami dołączonymi w komplecie.
Bardzo miły rodzaj stanika, przydający się. Jest idealny jeżeli miewamy tendencje do zmiany rozmiaru biustu – krótko czy długoterminowe – bo pozwala wykorzystywać ten sam stanik z dobrym efektem i w czasie „dołków” dokładając wkładki oraz w czasie  „górek rozmiarowych”, wyciągając.
Przy niewielkiej asymetrii w rozmiarze prawej i lewej piersi można też nieco ją skorygować, dokładając wkładkę do jednej miseczki. Można również nabyć zamiast cienkich gąbkowych wkładek wkładki żelowe lub silikonowe, nieco cięższe, za to miękkie i w dotyku podobne do naszych piersi. Według mnie nie posiadają lub posiadają tyle samo wad co zwykłe usztywniane staniki. Mogą lekko powiększać biust, co zwykle jest mniej zauważalne dla otoczenia, niż dla nas samych.

  •  Biustonosze formowane, z różnej wielkości wbudowanym wypełnieniem, zbierającym i podnoszącym piersi do dekoltów.
Mogą mieć poduszeczki, kuleczki, wałki, łezki lub uformowane  łapki wewnątrz miseczki. Z reguły powiększają i mocno wypychają biusty, tworząc bardzo apetyczne krągłości. Często przydają się do głębokich dekoltów, jeśli potrzebujemy mocnego uniesienia i stworzenia wrażenia bardzo pełnego od góry biustu. Do kreacji wieczorowych lub jeżeli chcemy uzyskać efekt nieco przerysowany, „silikonowych kul”.
W tej kategorii występują również staniki z wypełnieniem z miękkiego żelu, silikonu, z pianki dopasowującej się pod wpływem ciepła do kształtu ciała – co jest dla naszego ciała bardziej komfortowe ;)
Myślę, że o kształtach wypełnień i ewentualnych stanikowych przedstawicielach tego gatunku Miss-alchemist miałaby więcej do powiedzenia.


  •  Biustonosze, które wewnątrz miseczki nie mają specjalnych mocno wypychających poduszek, za to cała miseczka zbudowana jest z grubej pianki, która powiększa biust „na zewnątrz”.


Tzn. w zasadzie wszystkie push-upy powiększają biusty od zewnątrz, ale w tym typie mamy największy efekt powiększenia i dodania objętości biustowi, niekoniecznie za to wypchnięcia do dekoltu. Przydają się do ubrań, gdzie potrzebujemy zdecydowanie większego wypełnienia części biustowej, przydają się dla małobiuściastych, które chciały by wizualnie nieco powiększyć rozmiar kuleczek. Mogą dawać nieco pancerny, nienaturalnie okrągły i niestety nieco sztywny kształt, ale to oczywiście kwestia dopasowania stanika do własnych potrzeb.

  •  Miksy powyższych, czyli staniki z grubej gąbki lub pianki, z wypełnieniem w środku czy ewentualnie dokładanymi wkładkami. Tutaj już, wg mnie, na specjalne okazje ;)






Nosić, czy nie nosić?

Moim osobistym, całkowicie subiektywnym zdaniem – jak najbardziej nosić ;)
Niekoniecznie na co dzień, raczej dobierając rodzaj stanika do okazji czy ubrania, które chcemy założyć. Chociaż wiem, że stanikomaniaczki często wybierają stanik do humoru i dopiero później dobierają ubranie do stanika, który mają ochotę założyć.  Przyznajcie się, która tak ma? ;)
Warto więc mieć w szufladzie kilka różnych rodzajów staników, pamiętając, że różne okazje będą wymagać od nas różnego efektu. Oczywiście warto też pamiętać, że każdy krój (Tak, nawet push-up! I tak, również miękki stanik!) posiada swoje wady i zalety.
Radykalne przeciwniczki push-upów znajdą wiele argumentów, ale ja również wtrącę swoje trzy grosze, pamiętając, że kiedyś sama się do radykalnych przeciwniczek zaliczałam. Być może dlatego, że push-up stał się dla mnie na jakiś czas synonimem źle dobranego, rozpłaszczającego stanika. Oczywiście, grubo podkreślam, że o jakimkolwiek rodzaju stanika rozmawiamy, to powinien on być w dobrym rozmiarze , wygodny i kompatybilny z biustem właścicielki! (podkreślenie widać? No to idziemy dalej)




  •  Push-up spłaszcza i miażdży biust! Deformuje go!

Przede wszystkim tak robi push-up źle dobrany, w zbyt małym rozmiarze, gdzie w miseczce w zasadzie nie ma miejsca na pierś, która musi się wylewać górą i dookoła. Tak dobranych push-upów (ani żadnego innego kroju stanika) polecać nie będę nigdy, zwłaszcza że efekt kolokwialnie nazywany seksi bułami bywa często… dyskusyjny. I średnio komfortowy dla nosicielki ;)



 Jeśli jednak chodzi o wypychanie piersi, to równie często się zdarza, że miękki czy lekko usztywniany stanik ingeruje w nasz naturalny kształt biustu, mocno go zbierając i unosząc. Nie przeceniałabym możliwości push-upów w kwestii deformowania biustu, zwłaszcza tych z miękkim, dopasowującym się wypełnieniem. Nie polecam przy tym ciągłego noszenia staników z grubymi, twardymi „poduchami”, ale raz na czas, do efektu, do dekoltu – myślę, że nie zaszkodzi.

  • Są niewygodne!
Jeśli mówimy o tych stanikach z płaskimi filetowymi wkładkami, albo o tych, z miękką, żelową poduszką – wcale niekoniecznie. Ale tutaj oczywiście warto wziąć pod uwagę wygodę, wrażliwość i poczucie komfortu właścicielki.

  • Powodują kompleksy! Przekłamują rzeczywistość!
Ręka do góry, która nigdy nie nosiła obcasów, nie pomalowała rzęs, nie pofarbowała włosów, nie założyła marynarki z poduszkami czy obcisłych dżinsów, poprawiających kształt pośladków. Kobiety na całym świecie od wieków używają wszelkich środków, żeby wydawać się szczuplejsze, grubsze, niższe, wyższe, bardziej blade, mocniej zarumienione, klepsydrowate, pękate, mniej pulchne, bardziej zaokrąglone... nie uważam, żeby dołożenie poduszek w staniku było lepsze czy gorsze od tych wszystkich innych działań. Kompleksy kompleksami i cierpią na nie dużo-, mało- i średnio-biuściaste, ale to nie push-upy są chyba ich przyczyną, a nasza własna surowa ocena własnego wyglądu i wyśrubowane ideały.
Myślę, że o kompleksach jeszcze tutaj będzie notka, na razie stwierdzam, że jeżeli push-up doda nam w jakiejś sytuacji pewności siebie, jeżeli dodatkowe 2 cm w obwodzie biustu poprawią humor – to dobrze, że jest możliwość, żeby je sobie dodać. Albo za pomocą dobrego kroju stanika wyeksponować dekolt. Dla każdego coś miłego, według gustu i potrzeb. Byle bez przesady, bo nadmiar również nie wygląda dobrze ;)

  • Nie wyglądają naturalnie!
W kontekście powyższego akapitu mam już niewiele do dodania. W kontekście krojów staników – no cóż, po to właśnie zostały stworzone, żeby lekko skorygować naturę i poza wygodą i komfortem życia poprawić również nieco nasz wygląd. Balkonetki czy half-cupy także potrafią bardzo mocno podretuszować naturę. Nie wspominając już o nieco zapomnianych bullet-bra, retro biustonoszach kształtujących piersi w ostro zakończone stożki ;) Powtarzam się, ale: każdemu według biustu… to znaczy gustu! A czasami nienaturalny, przerysowany efekt jest fajny i pożądany.
Nie dyktujmy nikomu, co i jak powinien nosić.
Możemy najwyżej zasugerować zmianę rozmiaru stanika na lepiej dopasowany ;););)


Na tym chyba zakończę dzisiaj moją notkę. Być może, jeżeli jesteście zainteresowane, uda się namówić Miss-Alchemist do stworzenia notki o dostępnych na rynku stanikach do zadań specjalnych, o push-upach w dobrej konstrukcji, ciekawym wzornictwie, jakości i kroju.
Ja jestem za to bardzo ciekawa waszego zdania na temat tych nieco podrasowanych staników – oczywiście tych dobrze dopasowanych.
Może też macie jakieś swoje ulubione staniki push-up, które możecie polecić?




niedziela, 7 kwietnia 2013

Jak NIE KUPIĆ niewygodnego stanika? Poradnik humorystyczny.




Kupowałaś może kiedyś stanik? Przymierzałaś, wygarniałaś, oglądałaś się ze wszystkich stron, zachwycając się efektem, a w domu okazało się, że ten niewdzięcznik drapie? Uwiera, uciska, przesuwa się, wypuszcza piersi na wolność? Z naszym poradnikiem już nie popełnisz tego błędu.
Kilka tricków do przymierzalni :)


 

1. Sport to zdrowie!
Podskocz kilka razy, pomachaj rękami,
zrób kilka skłonów, schyl się na dłużej, przygarb się na chwilę.
Stanik nie przesuwa się? Nie uciska?
Mostek nie wbija się w… mostek?
Piersi nie uciekają?  Świetnie!
Teraz weź kilka bardzo głębokich wdechów, rozdymając jak najmocniej klatkę piersiową.
Nic Cię nie przydusza?
Nie wrzyna się?
Wspaniale, właśnie przeszedł pierwszy test!





 



 2.  Jestem mistrzem rajdowym!
Jak sprawdzić, czy stanik nie będzie nas uwierać pod pachami? Podciągnij ramiączka na odpowiednią długość. Nie ucinają rąk?
Czy łączenie ramiączka z miseczką nie drapie? Wyciągnij ręce przed siebie i pokieruj sobie niewidzialną kierownicą. Pomachaj przez chwilę rękami. Sięgnij do przodu i do góry.
Krawędzie gumek nie drapią?
Ramiączka nie odcinają wałeczków pod pachami?
Nie blokują ruchu?
Hurra! Drugi test zaliczony!







 


3. Zrób mały striptiz!
Stanik leży przepięknie, robi dolinkę, eksponuje piersi w cudny sposób?
Chcesz się przekonać, czy będzie tak cały czas podczas noszenia? Ubierz się! Załóż na wierzch bluzkę, pooglądaj się z profilu… i rozbierz się! Bez większego krygowania się, ściągnij bluzkę przez głowę*.
Stanik nie podjechał na piersi?
Nie spadły ramiączka? Piersi są na swoich miejscach, dekolt równie apetyczny?
Gratulacje, jesteście coraz bliżej finału!
* tylko uważaj, żeby nie oderwać metki stanika!






 
 4. Przyciśnij go! Test ostateczny!
Wszystko jest w porządku, stanik zdał dotychczasowe testy? Jednak, ponieważ to sztywniak, nie jesteś pewna , jak leżą fiszbiny? Wydaje się, że w porządku?
Poprzyciskaj je dla pewności do ciała, niech się odbiją, niech zostawią na chwilę ślady. Dowiesz się na pewno, czy łuk fiszbiny dogaduje się z kształtem twojego biustu i czy fiszbina nie leży w żadnym miejscu na piersi. Czy końcówki, zarówno na mostku, jak i pod pachami nie wbijają Ci się w biust. Nie zawsze jest to widoczne i odczuwalne w ciągu tych kilku chwil spędzonych w przymierzalni.   
Udało się, stanik jest idealny?
Ostatni test zaliczony!


Jeżeli stanik wszystkie testy przeszedł poprawnie, nie pozostało już nic poza gratulacjami dobrego zakupu. Przyjemnego noszenia!


poniedziałek, 25 czerwca 2012

„Nowe" zasady dobierania stanikow


Czyli jak ewoluował bra-fitting przez ostatnie kilka lat

(Artykuł całkowicie subiektywny, na podstawie obserwacji i doświadczeń własnych)



Dawno, dawno temu – czyli w czasach gdy odkryłam Lobby Biuściastych i świat dopasowanych staników – najpopularniejszym hasłem było stwierdzenie, że nie da się dobrać zbyt ciasnego stanika – bo takiego nie damy rady zapiąć na plecach.
Że nowy stanik powinnyśmy móc zapiąć na ostatnią, najluźniejszą haftkę, w razie niewygody dopiąć przedłużkę, a poza tym przyzwyczaić się i czekać na jego łaskawe rozciągnięcie ;-)
Osobiście usłyszałam takie stwierdzenie w przymierzalni sklepu oferującego profesjonalny bra-fitting, usłyszałam również „ten stanik jest na Panią za luźny, bo zapięła się Pani na drugą haftkę” 
Istniało jeszcze kilka takich perełek, a także absolutny dogmat braku „bułeczek” i niewcinania się brzegu miseczki – który, często, także z braku odpowiednich krojów i niewielkiej oferty biustonoszy proponowanych stacjonarnie, prowadził do dobierania zbyt dużych, naciągniętych obwodem i ramiączkami miseczek, o fiszbinach celujących daleeko w plecy… Szczególnie często zdarzało się to u małobiuściastych, którym nie zawsze pasuje krój balkonetki .

Spróbuję tutaj podsumować wszystkie kwestie prawidłowego dobierania stanika, które stworzyłyśmy i odkryłyśmy przez kilka lat istnienia ruchu biuściastych i małobiuściastych, a które służyć mają naszemu dobremu samopoczuciu i maksymalnej wygodzie.


OBWÓD



Chcę obalić mit, że obwód powinien być maksymalnie ciasny.
Niestety, da się kupić zbyt ciasny stanik, który nie będzie się nadawał do normalnego funkcjonowania, będzie się wrzynał i zostawiał krwiste lub sine ślady… 
Zaniżenie obwodu (w stanikach o standardowej rozciągliwości) o 10 lub więcej centymetrów w stosunku do naszego pomiaru „ciasno pod biustem” uważam za zbytnią nadgorliwość, zwłaszcza wśród małobiuściastych. 
Dodatkowo, mocno naciągnięty obwód traci swoje właściwości, staje się sznurkowaty, traci elastyczność, szybko się niszczy i wiotczeje. 
Dlatego, po pierwsze, obwód powinien być wygodny. 
Ma być na tyle ciasny, żeby nie przesuwał się po ciele, ale na tyle luźny, żebyśmy nie czuły większego oporu i dyskomfortu biorąc naprawdę głęboki wdech. Nie zawsze sprawdza się zasada odciągania od pleców na odległość „dwóch palców”, czy możliwości zapięcia jedynie na najluźniejszą haftkę. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że taki obwód może być całkiem nieprzyjemny w użytkowaniu. Minęły już czasy obowiązkowych gorsetów i miażdżenia żeber – teraz postawmy na prawdziwą wygodę :)
Obecnie, na rynku pojawiło się wiele staników o dobrze pracujących, ścisłych, dobrych jakościowo obwodach – nie da się więc stworzyć ogólnej reguły o konieczności zaniżenia obwodu o 5 czy 10 centymetrów. W zależności od naszej osobistej ściśliwości, głębokości wdechu, miękkości ciałka a także obwodu stanika możemy wziąć obwód zaniżony do najbliższej piątki, zbliżony do naszego wymiaru lub nawet zawyżony o oczko (w przypadku bardzo ścisłych staników). 
I tak osoba, mająca około 70 cm pod biustem może się dobrze czuć zarówno w stanikach w obwodzie 65, jak i 70tce czy nawet czasami 75tce…
Podstawową zasadą jest więc MIERZYĆ!
I skupić się na odczuciach własnego ciała – stanik lekko cisnący w przymierzalni może się okazać dusicielem w codziennym funkcjonowaniu. 
Czasami, może się zdarzyć tak, że obwód który trzyma się idealnie poziomo na plecach, może być już dla nas odczuwalnie za ciasny – dlatego, jeżeli stanik leciutko podjeżdża na plecach, ale pod biustem fiszbiny pozostają nieruchomo (także po podniesieniu rąk do góry) i zapewnia nam uczucie podtrzymania – możemy się zgodzić na taki kompromis. 

MISECZKI



Obalam mit, że lepsza za duża miseczka niż zbyt mała. 
Najlepsza jest miseczka… idealna :)
Zbyt duża, luźna miseczka nie podtrzymuje piersi, marszczy się – często ulegamy wtedy pokusie mocniejszego podciągnięcia ramiączek czy zapięcia obwodu ciaśniej – co rozciąga fiszbiny i powoduje wrzynanie się ramiączek w okolicach pach. Nie jest to wygodne, może być bolesne, może powodować wbijanie się fiszbin (na mostku, pod pachą albo nawet na całej długości), czy pozostawiać brzydkie, brązowe ślady od zbyt mocno napiętych ramiączek. Często także za duża miseczka ma zbyt szerokie fiszbiny – co również może powodować dyskomfort. (Więcej o fiszbinach będzie niżej, w oddzielnym akapicie) 
Musimy także pogodzić się z faktem, że nie każdy krój miseczki będzie pasował do każdego kształtu i rodzaju biustu. (Notki o kształtach biustów i krojach miseczek: tu, tu, tu i tu) 
Nie dla każdego będzie nadawał się krój plunge, małobiuściaste i stożkowate mogą mieć problem z dobraniem balkonetki, mniej jędrne biusty mogą się „przelewać” przez krawędź nisko zabudowanych half-cupów. Dlatego tak ważne jest, żeby oprócz dobrego rozmiaru miseczka miała odpowiedni dla nas krój. 
Czyli znowu sobie zakrzyknę: MIERZYĆ!



Jeszcze dodam, własną, subiektywną opinię, że jeżeli wybieramy między miseczką minimalnie zbyt małą, gdzie na linii biustu tworzą się bułeczki (ale nie powoduje ona jeszcze wypychania tkanki piersi pod pachy) a miseczką z widocznym luzem – to lepiej wybrać tą mniejszą, zapewni nam lepsze podtrzymanie. Ale najlepiej spróbować innego modelu stanika ;-)
Pamiętajmy też, żeby nie wygarniać piersi maksymalnie i na siłę, tylko po to, żeby wypełnić zbyt głęboką miseczkę – ciało i tak wróci na swoje miejsce, stanik będzie niewygodny, a my tylko porozciągamy sobie delikatną skórę.


FISZBINY



Obalam mit, że fiszbina powinna celować w środek pachy.
Przyznam, że już dawno nie spotkałam się z tym wyznacznikiem dobrego dopasowania (na stronach o dopasowaniu stanika) – ale też wiem, że jeżeli ktoś będzie chciał dokładnie zbadać zasady bra-fittingu i przeczytać wszystko, co na ten temat zostało napisane – na pewno na takie stwierdzenie się natknie. 
Otóż, fiszbina powinna… dokładnie okalać naszą pierś.
Czyli – ile wielkości i kształtów, tyle specyficznych potrzeb fiszbinowych. 
Dla wielu dziewczyn, zwłaszcza małobiuściastych, fiszbina celująca w środek pachy będzie dużo za szeroka – i najprawdopodobniej niewygodna. Jeżeli nie wiesz, gdzie kończy się twoja pierś i czy fiszbiny są dobre – spróbuj stanąć przed lustrem i podnieść ręce do góry – linia odcisku fiszbiny powinna leżeć tuż za linią krągłości naszego biustu. Przy czym „tuż za” nie oznacza w odległości 1 czy 2cm ;-)
Dlatego, nawet, jeżeli miseczka naszego biustonosza jest idealna, ale fiszbiny zbyt szerokie lub zbyt wąskie – nie kupujmy takiego stanika – prawdopodobnie okaże się niewygodny. 
Ze zdrowotnego punktu widzenia lepsze są fiszbiny odrobinę zbyt szerokie niż zbyt wąskie. 

Drugim kryterium, będzie wysokość fiszbiny od strony pachy – nie może ona być zbyt wysoka, wbijać się w ciało wyciskając fałdki, „chomiczki” lub w ekstremalnych przypadkach kłuć w pachę – ale też, nie spełni swojej roli, gdy będzie zbyt niska, lub będzie mieć zbyt otwarty łuk – będzie „wypuszczać” wygarnięte piersi na wolność, pod pachy. 

Przy ocenie fiszbin nie możemy też pominąć kwestii MOSTKA – musi on mieścić się między naszymi piersiami i nie może się w nie wbijać. 
Pamiętajmy, że im bliżej siebie osadzone są nasze piersi tym mostek musi być węższy – i czasem niższy. 
Ta zasada obowiązuje też dla krojów stanika – im mocniej stanik zbiera piersi z boków, tym węższy musi on mieć mostek – dlatego taka sama szerokość mostka może nam w różnych modelach pasować... lub nie. 
Istnieją też dziewczyny, które nie mogą nosić staników w innym kroju niż plunge – ze względu na niewielką odległość pomiędzy piersiami. 
Istnieją również takie, które będą potrzebować mostków szerokich, bo przy wąskich, w miseczkach od strony mostka będą się tworzyć puste „kieszonki”. 
Czyli, powtórzę jak mantrę: MIERZYĆ!


I dodam jeszcze, że jakiejkolwiek szerokości i długości powinny być fiszbiny – muszą one być dla nas WYGODNE!

PRZYLEGANIE MOSTKA


Obalam mit, że mostek musi przylegać do ciała zawsze i bezwzględnie.
Owszem, powinien. Ale istnieją staniki i istnieją piersi przy których przyleganie mostka (mimo dobrze dobranego rozmiaru!) jest niemożliwe. 
Jeżeli stanik jest wygodny, dobrze podtrzymuje i nie posiada innych (poza lekkim odstawaniem mostka) oznak złego dopasowania (w tym np. bułeczek sugerujących zbyt małą miskę) a mostek mieści się między piersiami i nie wbija się w nie - to nie ma większego problemu. 
Czasami, przy bardzo blisko osadzonych piersiach przyleganie mostka jest wręcz niemożliwe lub po prostu bolesne.



PODSUMOWANIE



Jak widać, niestety, stanikologia nie jest nauką ścisłą, dlatego, każda z nas powinna (niestety, najczęściej metodą prób i błędów) poznać własne wymagania w kwestii estetyki i wygody – i przede wszystkim słuchać swojego ciała, tak, żeby móc dobrać stanik idealny dla siebie.
Skupmy się przede wszystkim na własnej wygodzie :-)
Na szczęście, sytuacja na rynku stanikowym poprawia się z roku na rok, możemy mierzyć i kupować coraz więcej dobrych jakościowo i konstrukcyjnie modeli. Możemy testować nowe marki i coraz rzadziej musimy godzić się na kompromisy - w kwestii estetyki i dopasowania. 
Ja na przykład (pisałam, że będzie subiektywnie) nie wybieram już staników, które wyciskają mi wałeczki, „skrzydła” na plecach – przy szerokich ramionach i mocno rozszerzających się plecach (od linii podbiuścia w górę) wybieram staniki, które górną część obwodu mają skonstruowaną „anatomicznie” z górną krawędzią nieco szerszą niż dolną – pomaga mi to uzyskać zarówno efekt dobrego podtrzymania, jak i gładkości pleców.


Dodam jeszcze, że dobierając stanik warto wziąć pod uwagę kwestie takie jak własną wrażliwość na ściskanie, delikatną skórę, którą mogą drapać koronki, rodzaj wykonywanej pracy – np. przy pracy siedzącej będziemy potrzebować nieco szerszych obwodów, których taśma nie wrzyna się w brzuch pod piersiami, a jeżeli prowadzimy samochód, zwróćmy szczególną uwagę, czy ramiączka nie "odcinają nam ramion" przy wyciągnięciu rąk do przodu. Warto zwrócić nawet uwagę na porę roku – w upały niektórym zdarza się nieco puchnąć i potrzebują możliwości przepięcia biustonosza na luźniejszą haftkę. Warto mieć też w szufladzie staniki z różną głębokością miseczek – jeżeli nasz biust zmienia wielkość w zależności od momentu cyklu w którym się znajdujemy.

Polecam też przeczytanie zawsze bardzo aktualnego eseju Kasicy: "Przychodzi baba do bra-fitterki"


I już na pewno wiecie, co na zakończenie powtórzę… 
MIERZYĆ!
I… jeszcze raz mierzyć :)


Wszystkiego Biuściastego!

100-krotna

niedziela, 11 marca 2012

Zakładamy biustonosz cz. II- Przewodnik obrazkowy krok po kroku


Notka jest fotograficznym dopełnieniem i nawiązaniem do tego przewodnika: Merytoryki ciąg dalszy - Zakładamy biustonosz


Tym razem chciałam pokazać, krok po kroku i na żywym organizmie, jak dobrze założyć biustonosz. Na początku może się to wydawać skomplikowane, ale po kilku założeniach robimy to już automatycznie :)



KROK 1


• Pochyl się i ułóż fiszbiny dokładnie pod biustem 
• Zapnij biustonosz





KROK 2


• Załóż ramiączka - powinny być lekko napięte 
• Upewnij się, że obwód na plecach leży poziomo





KROK 3


• Chwyć za fiszbiny i potrząśnij nimi w prawo i lewo, tak żeby piersi ułożyły się w miseczkach





KROK 4


• Lekko odegnij i przytrzymaj fiszbinę. Wygarnij "zabłąkane" piersi delikatnym ruchem spod pachy w stronę miseczki





KROK 5


• Jeżeli tego potrzebujesz - wygarnij i ułóż piersi od strony mostka - tak, żeby nie były nigdzie przyciskane przez mostek stanika


• Leciutko podciągnij biustonosz, żeby upewnić się, że fiszbiny znajdują się bezpośrednio pod biustem




KROK 6


• Fiszbiny pod pachą "ustaw do pionu" - jedną ręką przytrzymaj wygarnięta pierś, żeby nie uciekała z miseczki, a drugą lekko podciągnij i ułóż fiszbiny





Dopiero teraz, po dokładnym założeniu biustonosza, możemy ocenić jego dopasowanie:



Sprawdzamy:

• Czy jest nam wygodnie?
• Czy pierś ponad miseczką tworzy gładką linię?
• Czy miseczki nie odstają?
• Czy fiszbiny nie wbijają się w piersi w żadnym miejscu, tylko ładnie je okalają? 
• Czy obwód trzyma się poziomo? 
• Czy ten stan utrzymuje się po kilku podskokach i poruszaniu rękami?


Mam nadzieję, że notka i zdjęcia okażą się pomocne, zwłaszcza w początkach "oświeconej stanikowej drogi". 
Bardzo dziękuję mojej modelce - HP Turkus -Ewa Michalak za cierpliwość i współpracę ;)

czwartek, 26 stycznia 2012

Asymetria


Witam wszystkie czytelniczki. 
Niedawno dołączyłam do grona autorek bloga i właśnie na waszych oczach debiutuję. 
Mam nadzieję, że nie ocenicie mnie zbyt surowo :)

Na wstępie zaznaczę,
że dzisiejszy artykuł powstał we współpracy z Anią,
poznaną na forum Lobby Biuściastych
Bardzo dziękuję!

Asymetria nie jest nowym odkryciem - temat od dawna wraca jak bumerang, przy kwestii dobierania prawidłowego rozmiaru biustonoszy. Była też już kilkukrotnie poruszana na różnych „biuściastych” blogach.

Wystarczy wspomnieć o artykule na portalu Balkonetka: Asymetria piersi
Czy o notce na Stanikomanii: Jak Ewa Michalak asymetrię pokonała

Tym razem jednak, chciałabym spróbować napisać o niej z nieco innej strony.
Zwykle, jeśli poruszamy kwestię różnej wielkości piersi pojawiają się stwierdzenia:

-"To naturalne"
-"Większość kobiet ma asymetryczne piersi"
-"Różnica 1-2 rozmiarów jest normalna i nie wymaga interwencji"
-"Nasze ciało nie jest symetryczne, mamy serce po lewej stronie a połówki twarzy nie są          odbiciem lustrzanym, podobnie jest z biustem"     

Które to stwierdzenia, mimo swojej prawdziwości, wcale nie pomagają dziewczynom z dużą różnicą rozmiarów. Zwłaszcza, że istnieje realny problem możliwości skrzywienia kręgosłupa; przy dużej asymetrii jedna z piersi może być znacznie cięższa od drugiej. Trzeba zauważyć, kiedy kończy się granica "naturalnej asymetrii", bo już różnica dwóch miseczek może być problemem, nie tylko estetycznym, ale także zdrowotnym. 

Oddaję głos Ani:

„Nie czuję się ekspertem, ale mogę napisać tyle co wiem z moich doświadczeń. Asymetria i dobieranie na nią staników - to bogaty temat :) Dla dziewczyn, które właśnie skończyły dojrzewać i widzą, że zapewnienia lekarzy iż "ona sobie w końcu urośnie" (pierś) guzik dały, bo wcale nie urosła, przydatna będzie wiedza z czym jeszcze przyjdzie im się zmierzyć :

• Jeśli będą chciały kupić jakieś kolorowe, udziwnione staniki (np. te z kolekcji „Pin up” La Senzy) - nie kupią, bo nagle się okazuje, iż zdumiewająca większość nie posiada kieszonek na wkładki lub mają od razu wszyte ogromne push-upy, które czasami pasują, czasami nie - najczęściej jednak podnoszą znacznie większą pierś a mniejsza wygląda...interesująco. No chyba że znajdą krawcową, która je wypruje i zrobi kieszonki,

• Że radością jest znaleźć takie pstrokate, a nie eleganckie lub biało-czarne staniki z kieszonkami i to jeszcze w Twoim rozmiarze, a nie od 70A do 80DD, 


• Nasłuchasz się jeszcze wielokrotnie od lekarzy,że "zajdzie pani w ciążę, to pani urośnie", a prawda bywa i taka, że rośnie... ale nadal tylko większa pierś i kończy się to tak: 



• W sklepach dowiesz się, że "pani sobie włoży tam wkładkę z gąbki i będzie w porządku”, a to guzik prawda. I ja nie mówię o podrzędnych sklepach, bo mnie taką zaoferowała m.in brafitterka ze sklepu z szeroką rozmiarówką. Wkładki są grube i podnoszą faktycznie piersi, ale widać je przez materiał i że coś jest nie tak, a ważą tyle co nic. (czemu to jest problem - napiszę za chwilę),

• Czasami w sklepach są oferowane wkładki silikonowe. Na takiej zasadzie, że są mechanicznie podawane przez ekspedientki, kupujesz (zwykle za niemałe pieniądze, bo o ile jedna kosztuje 15zł np. w sklepie Amazonka (ul. Półwiejska, Poznań - dla kobiet po operacji i nie tylko) o tyle sklepy nierzadko krzyczą sobie 30zł za jedną a najlepiej, żeby kupić od razu parę za 40-60zł !!. A w domu zdziwienie, że niby jest ok, ale nadal krzywo...


Tymczasem pani ze sklepu Amazonka wyciągnęła je dla mnie w kilku rozmiarach i mierzyła, jaka wielkość wkładki wyrówna mniejszą pierś z większą. Jako że mam asymetrię - dała mi jedną silikonową wkładkę, kupienie pary było opcjonalne (!). Nie proponowała mi bawełnianych czy gąbkowych, mówiąc, że mając jedną pierś mniejszą mam nierówno rozłożony ciężar ciała - widząc mnie po raz pierwszy wiedziała, że zwykle przechylam się w stronę większej piersi, mam większą stopę od strony prawej, skrzywienie kręgosłupa w tę stronę itp. 

Po włożeniu wkładki miałam wrażenie, jakby nagle ktoś mi zdjął jakiś niewygodny plecak.






Także dobierając wkładkę silikonową KONIECZNIE trzeba ją dobrać pod kątem rozmiaru - jej ciężar wyrównuje barki i odciąża kręgosłup. Nie jest tak widoczna przez biustonosz, jak bawełniana i w pewnym stopniu wyrównuje wielkość piersi. Piszę - w pewnym, bo pośrodku klatki piersiowej nie mam i nie będę mieć nigdy zaznaczonej linii mniejszej piersi, więc "rowki" wyglądające z dekoltu mnie nie będą dotyczyły, chyba że założę specjalny gorset, który podnosi i "przytula" piersi do siebie, pozostawiając je w tym miejscu nieruchomo, bez względu na wszystko. (dopisek: np. gorset na fiszbinach typu underbust, w formie kamizelki, z ramiączkami ( 100krotna)) Ewentualnie, podobnie działa sportowa koszulka, taka z wszytym sztywnym materiałem - też pomaga. Być może są jeszcze inne opcje, ale się z nimi nie spotkałam.
Pozdrawiam !” 

Ania



Podsumowując, przy asymetrii po pierwsze trzeba obiektywnie ocenić, z jak dużym problemem mamy do czynienia. Po drugie, wybrać, czy wystarczy umiejętne dobranie stanika, w którym różnica wielkości piersi nie będzie rzucać się w oczy – zdarzają się biustonosze, które wizualnie pomagają ukryć różnicę. Można też na rynku dostać modele z wkładkami dopasowanymi do wielkości miseczki (patrz: linkowany na początku artykuł ze Stanikomanii).
Jeżeli jednak problem jest większy - warto się przełamać i spróbować sobie pomóc, wybierając się do sklepu dla amazonek i kobiet po częściowej mastektomii – tam łatwiej trafimy na sprzedawcę mającego wiedzę i możliwość pomocy.


Swoją drogą – to nowe wyzwanie dla „uświadomionych” sklepów – czy ktoś podejmie temat? :)

Zapraszam do komentowania i bardzo dziękuję Ani, za chęć podzielenia się doświadczeniem i poświęcony na to czas.

Anka - 100krotna